close
بهترین متخصص ارتودنسی
آشنایی اولیه با ورزش پینگ پونگ یا تنیس روی میز

ipingpongهمه چیز درباره پینگ پنگ
  تنیس روی میز یا پینگ پنگ ورزشی است که روی میز انجام می‌شود و دو یا چهار بازیکن در آن شرکت دارند و هر بازیکن یک راکت دارد و با بهره از آن…

آشنایی اولیه با ورزش پینگ پونگ یا تنیس روی میز

دوشنبه 12 تير 1391

آشنایی اولیه با ورزش پینگ پونگ یا تنیس روی میز

 

تنیس روی میز یا پینگ پنگ ورزشی است که روی میز انجام می‌شود و دو یا چهار بازیکن در آن شرکت دارند و هر بازیکن یک راکت دارد و با بهره از آن به توپ ضربه می‌زند. توپ در این ورزش سبک و توخالی است. جنس میز از چوب و سخت است

تنیس روی میز برای اولین بار در کشور انگلستان اجرا شد.

پینگ‌پنگ مانند بسیاری ورزش‌های دیگر برای اولین‌بار با وسایل و تجهیزات ابتدایی و سر هم بندی شده به عنوان یک سرگرمی اجتماعی ساده در اواخر قرن نوزدهم در انگلستان بازی می‌شده است.

آمریکا، هندوستان و آفریقای جنوبی نیز از جمله کشورهایی هستند که این ورزش را در همان ابتدا اجرا می‌کردند.

این بازی که بر گرفته از بازی تنیس قرون وسطایی است همراه با بازی بدمینتون و تنیس روی چمن در اواخر قرن نوزدهم بسیار محبوب بودند و بعد از این که عنوان پینگ پنگ(با پیروی  از صدای ایجاد شده از برخورد توپ با میز و راکت با پوست بره تو خالی  که در آن زمان متداول بود) توسط می جکس و پسرانش در سال1900 به ثبت رسید.

گزارشی که در سال 1903 منتشر شد الزامات جدیدی را در مورد پوشیدن لباس مناسب و پیراهن رسمی برای مردان و زنان، چگونگی  گرفتن راکت به شیوه قلمویی، نکات مختصری پیرامون جنس رویه‌های عاج دار و تاکتیک‌های مختلف اعلام کرده بود.

این بازی به سرعت به ایالات متحده وارد شد و اولین وسایل بازی ساخته شده در سال 1887 در آنجا تولید شد.

پینگ‌پنگ در سال‌های 10-1905 در اروپای مرکزی محبوب بود و قبل از هر تغییر و اصلاحی با تفسیر و شرح ویژه‌ای به ژاپن معرفی شد که بعد‌ها از ژاپن به چین و کره‌جنوبی گسترش یافت.

نخستین توپ‌های تنیس‌ روی میز از پیچیدن نخ نازک به دور کاغذ مچاله شده ساخته شد و راکت هم از تخته معمولی بود که هر کس در اندازه‌های مختلف برای خود می‌ساخت. با گسترش این بازی به تدریج در وسایل بازی تغییرات زیادی ایجاد شد.

رواج این ورزش در بین مردم انگلستان سبب شد که کارخانه‌های تهیه اسباب‌بازی شروع به تولید انواع راکت و میز و توپ و تور کنند.

در سال 1905 یک انگلیسی به نام گود روی راکت‌های چوبی، قطعه‌ای لاستیک موج‌دار قرار داد و بدین وسیله بازیکنان یاد گرفتند که به آن پیچ‌ها و سرعت‌های گوناگون به توپ بدهند و بدین ترتیب راکت‌های روکش لاستیکی دانه‌دار به سرعت مورد قبول عامه قرارگرفت.

از سال 1920 یک تجارتخانه ورزشی برای تبلیغ علامت کالای تجارتی‌اش از نام پینگ‌پنگ استفاده کرد و به همین علت بعدها نام این ورزش از پینگ‌پنگ به تنیس‌روی میز تغییر داده شد.

در سال 1926 فدراسیون بین المللی تنیس روی میز تأسیس و با کمک دکتر لی من قوانین و مقررات خاص و یکنواخت تنیس روی میز را تصویب شد.

همان سال مسابقات جهانی تنیس روی میز آغاز شد که اولین دوره آن در لندن برگزار شد.

از سال 1939 تا 1946 به علت وقوع جنگ جهانی دوم همه فعالیت‌ها و مسابقات جهانی این ورزش تعطیل شد.

در اوایل دهه 1950 برای اولین بار پینگ‌پنگ ‌بازهای چینی قدم به مسابقات بین‌المللی نهادند و گرچه در ابتدا موفقیتی به دست نیاوردند اما در سال‌های بعد تبدیل به یکی از مدعیان درجه اول قهرمانی این ورزش شدند.

ژاپن نخستین کشوری بود که راکت رویه اسفنجی را عرضه کرد و با اجرای شیوه‌های تدافعی در بازی موجب دگرگونی‌های بسیار در تکنیک بازی تنیس روی میز شد.

ورزش تنیس روی میز در سال 1988 به صورت رسمی به بازی‌های المپیک اضافه شد و در بازی‌های سئول در فهرست مسابقات قرار گرفت.

در سال ۱۳۱۷ که مستشاران انگلیسی در آبادان، مسجد سلیمان و شهرهای نفتخیز جنوب ایران کار می‌کردند یک میز پینگ‌پنگ همراه خودشان آوردند. این موضوع باعث شد پینگ پنگ به ایران وارد شود.

فدراسیون تنیس روی میز ایران در سال 1326 تاسیس شد و این ورزش در حال حاضر یکی از پرطرفدارترین ورزش‌ها در میان دانش آموزان و دانشجویان است

 

پیشینه

خاستگاه این بازی بریتانیا است که در سالهای ۱۸۹۰-۱۸۸۰ شاهزادگان (زمان ملکه ویکتوریا) طبقهٔ بالا پس از خوردن ناهار برای سرگرمی به آن می‌پرداختند. گویا در آن زمان آن‌ها ترجیح می‌دادند تا به جای آنکه در زیر آفتاب تنیس بازی کنند به انجام ورزشی بپردازند که در زیر سقف باشد، پس تنیس روی میز را ساختند.

چگونگی بازی

پس از ضربهٔ سرویس که می‌بایست در نیمهٔ زمین فرد آغازگر بر زمین بخورد٫ در ضربه‌های بعدی توپ باید فقط در نیمهٔ زمین طرف مقابل به زمین بخورد. دو نیمهٔ زمین با یک تور از هم جدا شده‌اند. اگر توپ در زمین حریف فرود نیاید یک امتیاز به حریف اضافه می‌شود و اگر توپ در زمین حریف فرود آید و پس از آن حریف نتواند توپ را به زمین طرف مقابل بزند یک امتیاز به فردی که ضربه را زده افزودده می‌شود.

اگر در ضربه اول، توپ پس از اینکه به زمین خورد، به تور بخورد و سپس در زمین حریف اصابت کند نت حساب میشود وفردیکه آغازگر است باید دوباره ضربه را بزند و هیچ امتیازی برای کسی حساب نمیشود

شناسه‌ها و تعاریف

چکیده

  • رالی عبارت است از مدت زمانی که توپ در جریان بازی در گردش است.
  • توپ از اخرین لحظه‌ای که به صورت ثابت در کف دست آزاد بازیکن قرار دارد، پیش از پرتاب برای زدن سرویس، رالی یک لت یا یک امتیاز محسوب می‌شود.
  • یک لت عبارت است از یک رالی که نتیجهٔ آن در شمارش بازی منظور نمی‌شود.
  • یک امتیاز عبارت است از یک رالی که نتیجه آن در شمارش بازی منظور می‌شود.
  • دست بازی دستی است که راکت را می‌گیرد.
  • دست آزاد دستی است که راکت را نمی‌گیرد.
  • یک بازیکن زمانی به توپ ضربه وارد کرده‌است که با راکتی که در دست دارد و یا با قسمت زیر مچ دست بازی به توپ ضربه بزند.
  • یک بازیکن زمانی در مقایل توپ انسداد ایجاد می‌کند که لباس وی یا آنچه همراه خود دارد در هنگام بازی با توپی که هنوز از خط انتهایی خود عبور نکرده و یا از زمان آخرین ضربه از سوی حریف با زمین بازی برخورد نداشته تماس حاصل کند.
  • زننده سرویس بازیکنی است که اولین ضربه را در یک «رالی» به توپ وارد می‌کند.
  • گیرنده سرویس بازیکنی است که دومین ضربه را در یک «رالی» به توپ وارد می‌کند.
  • داور شخصی است که برای کنترل مسابقه منصوب می‌شود.
  • کمک داور شخصی است که در زمان تصمیم گیری‌های ویژه به داور کمک می‌کند.

هر آنچه بازیکن پوشیده با همراه خود داشته باشد به غیر از توپ شامل همه لوازم و اشیایی است که در هنگام اغاز رالی مورد استفاده وی بوده‌است.

زمانی که توپ از هر منطقه‌ای به جز از قسمت بین تور و پایه آن و یا از قسمت بین تور و سطح بازی عبور کند، در واقع آن توپ از روی مجموعه تور یا دور تا دور آن «عبور کرده» تلقی خواهد شد.

  • خط پایانی خطی است که به صورت فرضی در هر دو جهت امتداد داشته باشد.

شرح شناسه‌ها

  • سرویس درست:

در آغاز یک سرویس، توپ باید بدون حرکت روی کف دست آزاد زننده سرویس در پشت خط پایانی و در بالای سطح بازی قرار داشه باشد.

سپس زننده سرویس توپ را تقریبا با حالت عمودی و به سمت بالا بدون چرخش پرتاب خواهد کرد به صوری که توپ، پس از رها شدن از کف دست آزاد بازیکن حداقل ۱۶ سانتیمتر به سمت بالا بیاید و سپس قبل از ضربه خوردن، بدون تماس با چیزی پایین خواهد آمد.

در زمانی که توپ به سمت پایین در حال حرکت است، زننده سرویس به آن ضربه وارد می‌کند به نحوی که توپ ابتدا با زمین خود و سپس بعد از عبور از روی مجموعه تور و یا از کنار آن، مستقیما با زمین حریف تماس حاصل کند. در بازی‌های دو نفره، توپ باید به ترتیب به نیمه سمت راست زمین زننده سرویس و گیرنده سرویس برخورد کند.

از شروع سرویس تا وقتیکه به توپ ضربه وارد می‌شود توپ باید بالاتر از سطح بازی و پشت خط پایانی زننده سرویس قرار داشته باشد و نباید توپ توسط قسمتی از بدن یا لباس زننده سرویس یا یار او از گیرنده سرویس پنهان گردد. ضمنا پس از انجام سرویس، دست آزاد زننده سرویس نباید بین بدن او و تور قرار گیرد.

بازیکن مسئول است سرویس را بنحوی اجرا نماید که داور یا کمک او قادر به مشاهده رعایت مقررات اجراء سرویس صحیح از جانب او باشند.

درصورتیکه داور نسبت به صحیح بودن سرویس شک داشته باشد (برای اولین بار) تنها با دادن اخطار به زننده سرویس اکتفا می‌کند(لت) اما امتیاز به دریافت کننده سرویس داده نمی‌شود.

در صورت تکرار بندبالا(تردید داور در ارتباط با صحیح بودن سرویس) خطا گرفته شده و برای دریافت کننده سرویس یک امتیاز در نظر گرفته خواهد شد.

در صورتیکه سرویس محققا بطور وضوح غلط باشد، هیچ اخطاری داده نخواهد شد و به گیرنده سرویس یک امتیاز تعلق خواهد گرفت.

استثنائا، در صورتیکه داور، پیش از مسابقه از ناتوانی‌های جسمی یک بازیکن آگاهی داشته باشد می‌تواند برخی از موارد عدم اجرای صحیح سرویس را نادیده بگیرد.

  • برگشت صحیح:

به توپی که سرویس شده یا برگشت داده شده به نحوی ضربه وارد خواهد شد که یا مستقیما از بالا و یا از کنار مجموعه تور عبور کند و یا پس از اصابت به مجموعه تور به زمین حریف اصبت کند.

  • ترتیب بازی:

در بازی‌های انفرادی، زننده سرویس ابتدا باید یک سرویس صحیح را اجرا کند، سپس گیرنده سرویس، یک برگشت صحیح را اجرا کند و به همین ترتیب زننده سرویس و گیرنده سرویس هر یک به طور متناوب یک برگشت صحیح را انجام دهند. در بازی‌های دو نفره، ابتدا زننده سرویس، باید یک سرویس صحیح را اجرا کند، سپس گیرنده سرویس، یک برگشت صحیح انجام داده، بعد از آن همبازی زننده سرویس، یک برگشت درست انجام می‌دهد و پس از آن هر بازیکن به نوبه خود به طور متوالی برگشت صحیح را انجام خواهد داد.

  • لت:

یک رالی در موارد زیر یک «لت» محسوب می‌شود: در صورتیکه توپ در سرویس در حین عبور از محموطه تور، به آن برخورد کند، مشروط بر آنکه سرویس به درستی اجرا شده باشد و یا گیرنده توپ یا همبازی او در توپ انسداد ایجاد کند؛

درصورتیکه سرویس زمانی اجرا شود که گیرنده سرویس با همبازی او آمادگی لازم را نداشته و هیچگونه اقدامی در جهت وارد کردن ضربه به توپ انجام ندهند؛

در صورتیکه بنا به دلایلی که خارج از کنترل بازیکن است، سرویس غیر صحیح یا برگشت غیر صحیح و یا عملی مغایر با قوانین بازی صورت گرفته باشد؛

در صورتیکه بازی توسط داور یا کمک داور متوقف شود.

بازی را در موارد زیر می‌توان متوقف ساخت: به منظور تصحیح اشتباهی که در سرویس، دریافت و یا زمین رخ داده‌است؛ بمنطور اعلام سیستم تسریع؛ بمنظور اخطار یا جریمه بازیکن؛ اگر عواملی باعث اختلال در شرایط بازی شود به نحوی که در نتیجه رالی تاثیر بگذارد.

  • امتیاز:

به غیر از مواردی که رالی، یک لت محسوب می‌شود، در موارد زیر بازیکن یک امتیاز کسب می‌کند:

    • اگر حریف او نتواند یک سرویس صحیح اجرا کند.
    • اگر حریف او نتواند یک برگشت صحیح اجرا کند.
    • اگر پس از آنکه یک سرویس صحیح با یک برگشت صحیح را انجام داد، توپ پیش از آنکه توسط حریف زده شود به جایی غیر از مجموعه تور اصابت کند.
    • اگر توپ پس از آنکه توسط حریف زده شد، بدون اصابت با زمین او از خط انتهایی عبور کند.
    • اگر حریف مانعی بر سر راه توپ ایجاد کند.
    • اگر حریف دو مرتبه متوالی به توپ ضربه وارد کند.
    • اگر حریف با طرفی از راکت که سطح آن قانونی نباشد.
    • اگر بازیکن مقابل و هر آنچه که پوشیده یا حمل می‌کند، سطح بازی را حرکت دهد.
    • اگر بازیکن مقابل و هر انچه که پوشیده و یا حمل می‌کند، به محموعه تور اصابت کند.
    • اگر دست آزاد بازیکن به سطح بازی برخورد کند.
    • اگر بازیکنان مقابل در مسابقات دو نفره خارج از نوبتی که توسط اولین زننده توپ و اولین گیرنده توپ تعیین شده‌است به توپ ضربه وارد کنند.
    • و مواردی که در قسمت مربوطه به سیستم تسریع) به آنها اشاره خواهد شد.
  • گیم:

بازی از پنج گیم ۱۱ امتیازی تشکیل می‌شود. هر بازیکن یا زوجی که زودتر به امتیاز ۱۱ دست یابد، برنده گیم خواهد بود، مگر انکه دو بازیکن و یا هر دو زوج به امتیاز مساوی ۱۰ دست یابند. در این صورت برنده، بازیکن یا زوجی خواهد بود که دو امتیاز پی در پی بیشتر از حریف خود کسب کند.

  • میز:

سطح روی میز که سطح بازی نامیده می‌شود، باید به صورت مستطیل بوده طول آن ۲/۷۴ متر و عرض آن ۱/۵۲۵ متر باشد. این میز که در سطح افقی قرار می‌گیرد باید ۷۶ سانتیمتر از زمین ارتفاع داشته باشد. سطح موثر بازی کناره‌های عمودی میز را در بر نخواهد گرفت. سطح بازی می‌تواند از هر جنسی ساخته شود با این شرط که وقتی یک توپ استاندارد در هر قسمت میز از ارتفاع ۳۰ سانتیمتری رها شود به اندازه ۲۳ سانتیمتر به سمت بالا جهش داشته باشد. سطح بازی باید دارای رنگی یکنواخت به صورت تیره و مات و بدون و بازتاب نور باشد و خط سفید کناری به عرض ۲ سانتیمتر در امتداد طول (لبهٔ ۲/۷۴ متری) و خط سفید انتهایی به عرض ۲ سانتیمتر در امتداد عرض (لبه ۱/۵۲۵ متری) کشیده میشود. سطح بازی به وسیله یک تور عمودی به دو قسمت مساوی تقسیم می‌شود. این تور موازی با خطوط انتهایی و به طور یکنواخت از یک طرف میز به طرف دیگر آن کشیده می‌شود. در بازیهای دو نفره، هر زمین به وسیلهٔ یک خط میانی سفید رنگ به عرض ۳ میلیمتر به دو قسمت مساوی به نام «نیم زمین» تقسیم می‌شود. این خط میانی به موازات خطوط کناری کشیده خواهد شد و باید جزئی از نیم زمین سمت راست محسوب شود.

  • مجموعه تور:

مجموعه تور شامل تور، ضمائم آن، پایه‌های مربوطه و گیره‌هایی است که مجموعه تور را به میز متصل می‌کند. تور باید به وسیلهٔ طنابی که طرفین آن به دو پایه عمودی به ارتفاع ۲۵/۱۵ سانتیمتر بسه شده متصل شود و حد خارجی این دو پایه نیز باید ۲۵/۱۵ سانتیمتر خارج از خط کناری میز باشد. بخش بالای تور در سرتاسر طول آن باید به ۲۵/۱۵ سانتیمتر از سطح بازی ارتفاع داشته باشد. بخش پایین تور، در سرتاسر طول آن باید تا حد امکان به سطح بازی نزدیک بوده و قسمتهای انتهایی دو طرف تور نیز تا حد امکان نزدیک و چسبیده به میله‌های نگهدارنده تور باشد.

  • توپ:

توپ باید کروی شکل و قطر ان ۴۰ میلیمتر باشد. وزن توپ باید ۷/۲ گرم باشد. جنس توپ باید از سلولوئید با مواد پلاستیکی مشابه و رنگ آن سفید مات یا نارنجی مات و بدون انعکاس نور باشد. توپ دارای ضریب ارتجاعی 0.94 بوده و در مقابل ضربه های محکمی که قریب به 180 کیلومتر بر ساعت سرعت به آن میدهد به خوبی مقاوم میباشد.

  • راکت:

راکت می‌تواند به هر شکل، اندازه و وزن مورد استفاده قرار گیرد اما تیغه (چوب) آن باید صاف و محکم باشد. حداقل ۸۵ ٪ از ضخامت تیغه راکت (چوب راکت) باید از چوب طبیعی باشد. یک لایه چسبانک در میان تیغه راکت می‌تواند به کمک مواد الیافی مانند الیاف کربن، الیاف شیشه، یا کاغذ فشرده، محکم و تقویت شود اما این لایه نباید ضخیم تر از ۵/۷ درصد کل ضخامت و یا ۵۳/۰ میلیمتر باشد (در این محاسبه هر کدام عدد کمتری باشد در نظر گرفته می‌شود). هر طرف تیغه یا چوب راکت که برای ضربه زدن به توپ مورد استفاده قرار می‌گیرد باید از جنس لاستیک معمولی عاجدار که عاج آنها به طرف بیرون است پوشیده شود که در این صورت ضخامت کل آن به انضمام چسب نباید از ۲ میلیمتر تجاوز کند، و یا از جنس لاستیک دو لایه با عاج‌های به طرف داخل یا خارح بوده که ضخامت کل آن به انضمام چسب نباید از ۴ میلیمتر بیشتر باشد. لاستیک عاجدار معمولی عبارت است از یک لاستیک بدون منفذ از نوع طبیعی یا مصنوعی که عاج‌های آن به طور یکنواخت قرار گرفته‌اند. تراکم این عاج‌ها نباید کمتر از ۱۰ عاج و بیشتر از ۳۰ عاج در هر سانتیمتر مربع باشد. لاستیک دو لایه عبارت است از یک لایه اسفنج منفذدار که با یک لایهٔ بیرونی لاستیک عاجدار معمولی با ضخامت حداکثر ۲ میلیمتر پوشیده شده‌است. تیغه راکت، لایه بین آن، لایه‌های پوشش و یا لایه‌های چسب بین آن که در قسمتی از راکت قرار داشته باشند که ضربه‌ها با آن زده می‌شود، باید یکنواخت بوده و دارای ضخامت یکسانی باشند. سطح رویه یک طرف راکت و یا سطح تیغه راکت که رویه نداشته باشد، باید به رنگ قرمز روشن و مات و طرف دیگر آن سیاه باشد. عدم یکنواختی در سطح رویه راکت حتی به صورت جزئی و یا عدم یکنواختی در رنگ ان که به دلیل ضربه خوردن یا ساییدگی رخ داده باشد مجاز است مشروط بر آنکه منجر به تغییر در کل خصوصیان سطح رویه راکت نشود. در آغاز هر مسابقه و هر زمان که در طول مسابقه، بازیکن راکتش را عوض کند باید راکتی که میخواهد از آن استفاده کند به حریف اش و داور نشان دهد و اجازه امتحان کردنش را نیز به آنان بدهد

توضيح در اين مورد که بازي تنيس روي ميز، کي ، چگونه ، و کجا به وجود آمد بي نهايت مشکل است. دقيقاً نمي توان تاريخ ومحل پيدايش اين ورزش را تعيين نمود.
تنيس روي ميز در آغاز درآسيا، انگلستان يا نزد سرخپوستان آمريکاي شمالي و جنوبي به طور ابتدايي بازي مي شد. در ابتدا براي بازي در اين ورزش از راکت هاي شبکه دار مثل راکت تنيس و توپ هاي پارچه اي که به صورت گلوله محکم پيچيده شده بود، يا توپ لاستيکي کوچکي که باد مي شد استفاده مي کردند، تا اينکه کم کم راکت هاي شبکه دار جاي خود را با راکت هاي چوبي دسته بلند و باريک و پوشيده از پوست گوساله در دو طرف تخته راکت عوض کردند. بعضي ها منشاء بازي تنيس روي ميز را از سرخپوستان مي دانستند. در سال 1890« جيمز گيب » انگليسي، توپ مخصوصي که جنس آن از سلولوئيد ( تقريباً همجنس توپ هاي فعلي ) بود درست کرد، تحولي بزرگ در اين ورزش ايجاد کرد. راحتي و کنترل اين توپ در هنگام بازي باعث رونق و معروفيت بيشتر اين ورزش گرديد و به خاطر صداي پينگ و پنگ که از برخورد راکت با توپ سلولوئيدي ايجاد مي شد، نام اين ورزش که به اسم « گوسيما» با « فليم فلام » يا « ويف وايف » يا « پيم پام » متداول بود به « پينگ پنگ » تغيير يافت.
از سال 1926 تا 1952 اين ورزش که بيشتر با راکت هاي تخته اي پوشيده از لاستيک دانه دار در دو طرف چوب راکت و با روش دفاعي بازي مي شد رابه علت کسب عناوين مختلف قهرماني توسط اروپايي ها مي توان عصر اروپايي ها دانست. اما دهه ي سال 1950 را که به دليل ظهور و درخشش ژاپني ها و معرفي روشپن هولدر ( گرفتن راکت به شکل مداد ) و ارائه ضربه هاي فورهند و بازي تهاجمي نزديک به ميز به وسيله ي راکت هاي اسفنجي و رقص پا توسط آنها و کسب اغلب عناوين قهرماني اين ورزش، اين دهه را نيز عصر ژاپني ها ناميد. ژاپني ها تا سال 1961 اين برتري مطلق را حفظ کردند و همواره ستاره مسابقات جهاني بودند.

تاريخچه تنيس روي ميز ايران

شش سال پس از ورود اولين ميز پينگ پنگ به ايران مسابقات کلوپ ها و دستجات آزاد در سال 1324 در مناطق نفت خيز کشور برگزار شد.
درسال 1317 که مستشاران انگليسي در آبادان ، مسجد سليمان و شهرهاي نفت خيز جنوب کار مي کردند يک ميز پينگ پنگ همراه خودشان آورده و مشغول بازي با خودشان مي شدند. زماني که فدراسيون تنيس روي ميز ايران به عضويت فدراسيون بين المللي در آمد ، چهاردهمين دوره مسابقات در پاريس برگزار گرديد و از آن زمان تاکنون اين کاپ در جريان مسابقات جهاني که هر دو سال يکبار برگزار مي گردد به برندگان اهدا مي گردد. سال 1346 فدراسيون تنيس و تنيس روي ميز از هم جدا شدند و هر کدام داراي فدراسيون مستقلي شدند. بهترين مقام انفرادي نونهالان در سال 1989 در دهلي نو در قسمت انفرادي توسط بهنام رحمت پناه بود و بهترين مقام جوانان آسيا در سال 2001 در هنگ کنگ بود اما آخرين خبر اين که تيم ملي پينگ پنگ در سال گذشته توانست عنوان 38 را در جهان به خود اختصاص دهد.
آيا مي دانيد که تنيس روي ميز که توسط بسياري از مردم بازي مي شود، در کنار فوتبال، پرطرفدارترين ورزش جهان به حساب مي آيد؟ يک نکته ي مهم در يادگيري اين ورزش، توانايي تجسم هر حرکتي است. بنابراين شما نبايد خودتان را محدود به تنها يادگيري چگونگي ضربه زدن به توپ کنيد. در واقع جذابيت بازي تنيس روي ميز در اين است که تکنيک بازي شما، نه تنها بيانگر شخصيت شماست، بلکه به شما کمک مي کند که مهارتهايي همچون افزايش توانايي در مقابل فشار مشکلات را کسب نماييد. شما براي شروع کار تنها به يک ميز، راکت و يک توپ نياز داريد.

راکت

در انتخاب يک راکت، هميشه به خاطر داشته باشيد که :
- راکت نبايد زياد سنگين باشد.
- بايد دسته ي راحتي داشته باشد.
- ضخامت سطح لاستيکي آن از 1/5 ميليمتر بيشتر نباشد.
راکتي با مشخصات فوق که ارزان نيزمي باشد براي افراد مبتدي مناسب است. با اين حال اگر تصميم داريد که راکت گرانتري بخريد، بايد ويژگي هاي تيغه ي راکت و روکش لاستيکي آن را سؤال نماييد.

تيغه ي راکت

تيغه ي راکت ها براساس شکل دسته و سر آن متفاوت هستند. دسته ي آن مي تواند به صورت مستقيم، آناتوميک يا عريض باشد. تيغه ي راکت ها براساس موارد زير فرق مي کنند:
تعداد لايه هاي چوب به کار رفته در آن ( از 5 تا 7 لايه )
وزن آن ( از 70 تا 90 گرم)

سرعت و کنترل

بر اساس مقررات فدراسيون بين المللي تنيس روي ميز؛ تيغه ي راکت ها بايد 85 درصد از چوب طبيعي ساخته شده باشد.15 درصد بقيه مي تواند از موادي مثل فيبر کربن ساخته شده باشد.

توپ

توپ ها از سلولوئيد يا پلاستيک ساخته مي شوند. روي توپ ها علامت کارخانه و درجه کيفيت توپ نوشته شده است. بهترين توپ ها بر رويشان علامت سه ستاره نقش بسته است. وزن توپ 2/5 گرم و قطر آن 38 ميليمتر مي باشد. توپ ها معمولاً در بسته هاي 12، 6، 3 تايي فروخته مي شوند. معمولاً توپ هاي زرد در ميزهاي آبي رنگ و توپ هاي سفيد در ميزهاي سبز رنگ استفاده مي شوند. هيچگاه توپي نخريد که فاقد علامت کارخانه باشد يا داراي شيار واضح بر روي آن باشد.

ويژگي هاي ميز

بيش از هشتاد سال است که از عمر طراحي ميز پينگ پنگ مي گذرد. طول ميز استاندارد 274 سانتيمتر، عرض آن 125/5 سانتيمتر و ارتفاع آن 76 سانتيمتر است. تور در وسط ميز قرار گرفته و از طرفين توسط وسيله اي نگهداشته مي شود و ارتفاع آن 15/25 سانتيمتر است. لبه هاي ميز به وسيله ي خطوط سفيد رنگي به عرض دو سانتيمتر مشخص شده اند.
طول ميز 274 سانتيمتر
ارتفاع تور 15/25 سانتيمتر
ارتفاع ميز 76 سانتيمتر

عرض ميز 125/5 سانتيمتر

 

 

در سال 1905 یك انگلیسی به نام " گود" به روی راكتهای چوبی، قطعه ای لاستیك موج دار( دندانه دار) قرار داد و بدین وسیله بازیكنان یاد گرفتند كه به آن پیچ ها و سرعتهای گوناگون به توپ بدهند و بدین ترتیب راكتهای روكش لاستیكی دانه دار به سرعت مورد قبول عامه قرار گرفت و جای راكتهای چوب پنبه ای و چوبی را گرفت ونیز راكتهایی ساخته شد كه روكشهای مخملی داشتند. در آغاز، بازی تنیس روی میز شامل حمله از یك طرف و ضربه ای از طرف دیگر بود كه به عنوان جواب این حمله( دفاع) از طرف دیگر میز داده می شد.

از سال 1920 یك تجارتخانه ورزشی برای تبلیغ علامت كالای تجارتی اش از نام پینگ پنگ استفاده كرد و به همین علت بعدها نام این ورزش از پینگ پنگ به تنیس روی میز تغییر داده شد. در سال 1926 فدراسیون بین المللی تنیس روی میز تأسیس شد و با كمكدكتر"لی من" قوانین و مقررات خاص و یكنواخت تنیس روی میز را تصویب كرد. از همین سال مسابقات جهانی تنیس روی میز آغاز شد كه اولین دوره آن در لندن برگزار شد. از سال 1939 تا 1946 به علت وقوع جنگ جهانی دوم همه فعالیتها و مسابقات جهانی این ورزش تعطیل شد. درسال 1947 یعنی بعد از جنگ دوم جهانی مجدداً مسابقات جهانی شروع شد و تا كنون بدون وقفه انجام شده است.


 

از سال 1926 تا 1952 این ورزش كه بیشتر با راكتهای تخته ای پوشیده از لاستیك دانه دار در دو طرف چوب راكت و با روش دفاعی بازی می شد را به علت كسب عناوین مختلف قهرمانی توسط اروپایی ها می توان عصر اروپایی ها دانست و دهه سال 1950 را كه به دلیل ظهور و درخشش ژاپنی ها و معرفی روشپن هولدر( گرفتن راكت به شكل مداد) و ارائه ضربه های فورهند و بازی تهاجمی نزدیك به میز به وسیله راكتهای اسفنجی و رقص پا توسط آنها و كسب اغلب عناوین قهرمانی این ورزش، این دهه را نیزعصر ژاپنی ها نامید. ژاپنی ها تا سال 1961 این برتری مطلق را حفظ كردند و همواره ستاره مسابقات جهانی بودند. در سال 1959جنگ كوتان اولین بازیكن چینی بود كه كاپ انفرادی مردان جهان را با خود به پكن برد . از 1961 تا 1967 كه چینی ها در مسابقات جهانی حضور پیدا كردند و گوی رقابت را از ژاپنی ها گرفته بودند و قهرمان بی چون و چرای تنیس روی میز دنیا شدند و عناوین انفرادی و تیمی مردان را در مسابقات جهانی 1961 پكن، 1963 پراگ و 1965 لوبلیانا را به خود اختصاص دادند عصر چینی ها نامیده شد. در ضمن ، ضربه هایلوپ  (ضربه های پیچدار و مارپیچی) از سال 1960 توسط ژاپنی ها اختراع شد كه با استقبال عامه روبرو شد( این ضربه به وسیله لاستیكهای اسفنجی دانه دار پشت رو شده و معكوس زده می شود) در طول سالهای 1961 تا 1983 عناوین قهرمانی در اختیار ژاپنی ها ، چینی ها و تا حدی مجاری ها بوده است كه از این میان فاتح مطلق همچنان چینی ها بوده اند.

قوانين پينگ پنگ

 

 

مسابقه

 

 یک مسابقه شامل بردها از تعداد گیم های فرد : 3 گیم از 5 گیم یا 4 گیم از 7 گیم و 5 گیم از 9 گیم میباشد .

 

 بازی باید در طول مسابقه بدون وقفه ادامه داشته باشد مگرد در مواردی که وقفه های قانونی باشد .

 

انتخاب سرويس ٬ برگشت و زمين

 

 حق انتخاب درباره زدن سرویس ٬ برگشت و زمین به قید قرعه تعیین میشود و برنده میتواند اولین سرویس یا برگشت را انتخاب نموده و یا بازی را در نیمه زمین بخصوصی آغاز کند .

 

 اگر بازیکن یا زوجی اولین سرویس یا برگشت و یا نیمه زمین بخصوصی را انتخاب کرده باشد ٬ انتخاب دیگر با بازیکن یا زوج مقابل خواهد بود .

 

 پس از کسب 2 امتیاز ٬ بازیکن یا زوج دریافت کننده باید سرویس را بزند و این روش تا انتهای بازی ادامه خواهد یافت مگر انکه هر دو بازیکن یا هر دو زوج به امتیاز مساوی 10 رسیده باشند و یا سیستم تسریع در جریان باشد که در اینصورت ترتیب زدن سرویس و یا دریافت همانند قبل است با این تفاوت که هر بازیکن به ترتیب فقط برای کسب 1 امتیاز سرویس خواهد زد .

 

در هر گیم از مسابقات دو نفره ٬ زوجی که سرویس را انتخاب کند باید مشخص نماید که کدامیک این کار را انجام میدهند و در گیم نخست هر مسابقه ٬ روج دریافت کننده پس از آن تصمیم خواهند گرفت که کدامیک از آنها ابتدا توپ را دریافت کنند . در گیم های بعدی ٬ پس از انتخاب اولین زننده سرویس ٬ اولین گیرنده ٬ بازیکنی خواهد بود که در گیم قبلی به او سرویس می زده است .

 

در بازی های دو نفره ٬ در هر تعویض سرویس ٬ دریافت کننده قبلی تبدیل به زننده سرویس شده و یار زننده سرویس قبلی ٬ گیرنده سرویس خواهد بود .

 

بازیکن یا زوجی که در یک گیم سرویس را اجرا میکند در گیم بعدی آن مسابقه ٬ گیرنده اول خواهد بود و در آخرین گیم ممکن در مسابقات دو نفره ٬ روجی که سرویس را دریافت خواهد کرد ٬ زمانی که اولین زوج به امتیاز 5 برسند ٬ ترتیب دریافت را عوض میکند ٬ به عبارت دیگر دو بازیکن آن زوج ( دریافت کننده ) جاهای خود را با یکدیگر عوض خواهند کرد .

 

 بازیکن یا زوجی که در یک گیم ٬ بازی را از یک نیمه زمین آغاز کرده در گیم بعدی از نیمه دیگر زمین استفاده خواهد کرد و در اخرین گیم ممکن در یک مسابقه ٬ بازیکنان یا زوجها وقتی اولین بازیکن یا زوج به امتیاز 5 برسد زمینهای بازی را عوض خواهند کرد .

سرويس ٬ برگشت و زمين خارج از نوبت

 

اگر بازیکنی خارج از نوبت سرویس زده با دریافت کند ٬ داور بلافاصله با مشاهده این خطا بازی را متوقف خواهد کرد و بازی با زوجی آغاز خواهد شد که پس از کسب امتیاز ٬ زننده سرویس یا گیرنده آن بوده اند . این کار بر ساس ترتیبی انجام خواهد شد که در آغاز مسابقه تعیین شده بود . در مسابقات دو نفره این کار بر اساس ترتیب زننده سرویسی صورت میگیرد که حق داشته است سرویس را در بازی که خطا در آن صورت گرفته آغاز کند .

 

 اگر بازیکنان در زمان مقرر ٬ زمین بازی را تعویض نکنند داور به محض مشاهده این اشتباه بازی را متوقف و زمین ها را با همان امتیاز قبلی تعویض میکند و ترتیب بازی همان خواهد بود که در آغاز بازی مشخص شده بود .

 

 در هر شرایطی ٬ امتیازاتی که پیش از مشخص شدن اشتباه منظور شده بود کماکان به قوت خود باقی خواهند ماند .

 

سيستم تسريع

 

 وقتی یک گیم مسابقه در مدت 10 دقیقه به پایان نرسد ٬ یا زودتر از آن بنا به درخواست هر دو بازیکن یا هر دو زوج باید از سیستم تسریع استفاده نمود ٬ مگر آنکه هر دو بازیکن یا هر دو زوج به امتیاز 9_9 و بالاتر رسیده باشند .

 

 اگر توپ در حال گردش باشد و محدودیت زمانی به پایان برسد ٬ داور باید بازی را متوقف کند و سپس بازی را با سرویس بازیکنی که در آن رالی زننده سرویس بوده است ادامه خواهد داد .

 

اگر توپ در حال گردش نباشد و محدودیت زمانی به پایان برسد  ٬ بازی با سرویس بازیکنی که در رالی قبی گیرنده سرویس بوده است ادامه خواهد یافت .

 

 پس از آن هر بازیکن به نوبت برای کسب یک امتیاز سرویس میزند و اگر گیرنده سرویس یا زوج گیرنده سرویس سیزده مرتبه به طور صحیح توپ برگشت دهند ٬ گیرنده ٬ یک امتیاز کسب خواهد کرد .

 سیستم تسریع پس از آن اجرا تا آخر مسابقه اعمال میشود .

مقررات مربوط به مسابقات بين المللی

مفاد قوانين و مقررات

 انواع مسابقه

 

 یک ((رقابت بین المللی)) مسابقه ای است که ممکن است از بازیکنان بیش از یک فدراسیون های مختلف برگزار میشود .

 

 یک ((مسابقه بین المللی)) مسابقه ای است که بین تیم هایی از فدراسیون های مختلف برگزار میشود .

 

 یک ((تورنمنت آزاد)) مسابقه ای است که مشارکت در ان برای بازیکنان کلیه فدراسیون ها آزاد است .

 

 یک ((تورنمنت محدود)) مسابقه ای است که در ان محدودیتهایی غیر از محدودیت سنی برای بازیکنان اعمال میشود .

 

 یک ((تورنمت دعوتی)) مسابقه ای است محدود ٬ بین بازیکنان ویژه ای که شخصا دعوت میشوند .

 قابليت اجرا

 

 به استثنای مواردی که در بند 2_2_1_3_ ذکر میشود ٬ قوانین تنیس روی میز  باید در مورد مسابقات جهانی ٬ قاره ای ٬ المپیک و تورنمنت های آزاد اعمال شود مگر انکه فدراسیون های شرکت کننده در مسابقات بین المللی با یکدیگر به گونه دیگری به توافق برسند .

 

شورا میتواند به برگزار کنندگان تورنمنت های آزاد اختیار دهد تا قوانین تجربی را که قبلا توسط کمیته اجرایی مشخص بوده به تصویب برسانند .

 

 مقررات مربوط به مسابقات بین المللی در موارد زیر اعمال خواهد شد ٬

 

 (( رقابتهای جهانی و المپیک )) ؛ مگر انکه شورا به گونه دیگری تصویب کند و قبلا فدراسیون های شرکت کننده را درجریان قرار دهد .

 

 (( رقابتهای قاره ای )) ؛ مگر آنکه فدراسیون قاره ای مربوطه ٬ به گونه دیگری تصویب کند و قبلا تمامی فدراسیون های شرکت کننده را در جریان قرار دهد .

 

 (( مسابقات قهرمانی بین المللی آزاد )) (12_7_3) :؛ مگر آنکه کمیته اجرایی به گونه دیگری تصویب کند و بر اسس بند 4_2_1_3 مورد قبول شرکت کنندگان قرار گیرد .

 (( تورنمنت های آزاد